بررسي نقش آموزش مجازي در افزايش خلاقيت و خودكارآمدي دانش آموزان دختر مقطع پنجم ابتدايي ناحيه 4 تبريز

پژوهش حاضر با هدف بررسي نقش آموزش مجازي در افزايش خلاقيت و خودكارآمدي دانش آموزان دختر مقطع پنجم ابتدايي ناحيه 4 تبريز انجام شده است. روش پژوهش حاضر توصيفي از نوع همبستگي مي باشد و جامعه آماري اين پژوهش دانش آموزان پايه پنجم ناحيه 4 تبريز به تعداد 2600 نفر مي باشد، در اين پژوهش از روش نمونه گيري خوشه اي چند مرحله اي استفاده گرديده است كه از ميان مدارس مقطع ابتدايي ناحيه 4، 6 مدرسه ابتدايي انتخاب شدند، طبق جدول مورگان تعداد 335 نفر به دست امده است، جهت جمع آوري اطلاعات از پرسشنامه خلاقيت عابدي(1363)، پرسشنامه خودكارامدي شرر و همكاران(1982) و پرسشنامه آموزش مجازي كه به صورت محقق ساخته است، استفاده گرديده است و جهت تجزيه و تحليل داده هاي به دست آمده از آزمون همبستگي اسپيرمن و رگرسيون چند خطي با استفاده از نرم افزار Spss استفاده گرديده است، نتايج حاصل از اين پژوهش نشان داد كه آموزش مجازي بر افزايش خلاقيت و خودكارآمدي دانش آموزان تاثير مثبت و معناداري دارد و همچنين نتايج حاصل از آزمون اسپيرمن نشان داد كه بين آموزش مجازي و بسط خلاقيت، مولفه ابتكار و مولفه انعطاف پذيري خلاقيت رابطه مثبت و معناداري وجود دارد و همچنين متغير آموزش مجازي با مولفه آموزش خودكارامدي و مولفه شغلي خودكارامدي و مولفه اجتماعي خودكارامدي رابطه مثبت و معنادار وجود دارد.