توسعۀ بهينه و پايدار حمل و نقل شهري با استفاده از مولفه‌هاي هوشمندسازي

هوشمندسازي به‌معناي بهره‌گيري از ابزارها و تكنيك‌هاي فني و اطلاعاتي جهت مديريت صحيح امور، تسهيل فعاليت‌ها، ارتقا و اصلاح سبك زندگي، شتاب بخشيدن به اجراي دقيق و حرفه‌اي‌تر امور، كاهش مصرف انرژي و بهره‌برداري حداكثري از خدمات حوزه فناوري در راستاي ارتقا شاخص‌هاي زندگي فردي و اجتماعي است. امروزه هوشمندسازي در اغلب جوانب زنداني بشر وارد شده‌است و موجب ارتقاي سطح زندگاني شده‌است. يكي از اين جنبه‌ها، حمل و نقل شهري است. در اين مقاله به روش تحليلي و توصيفي به توسعۀ پايدار حمل و نقل شهري با تكيه بر هوشمندسازي پرداخته مي‌شود. حمل و نقل شهري، مهم‌ترين مصرف‌كنندۀ انرژي است و در بسياري از شئون زندگي شهري موثر است. نتايج اين پژوهش بيانگر آن است كه حمل و نقل شهري در سايۀ هوشمندسازي مي‌تواند با كاهش مصرف سوخت، كاهش هزينه‌ها، افزايش خدمات، افزايش سرعت، افزايش دقت و بسياري از بهبودهاي ديگر همراه شود.