اصول ديني ناظر بر مديريت استفاده از فضاي مجازي

فضاي مجازي كه تنها نسبت به فضاي مادي انسانها مجازي محسوب مي گردد امروزه حتي بيشتر از فضاي عادي زندگي و زمان و وقت انسانها را تحت تاثير قرار داده است. بسياري از افراد به صورت حرفه اي و به عنوان يك شغل فضاي مجازي را براي فعاليت انتخاب نموده اند. بسياري از ديگر افراد نيز بيش و كم ساعاتي از شبانه روز خود را در فضاي مجازي سپري مي نمايند.. امروزه فضاي مجازي نه به صورت مجازي كه به صورت واقعي قسمت مهمي از ابعاد زندگي انسانها را تشكيل مي دهد و انكار و يا ناديده انگاري آن مساوي با انكار و ناديده انگاري ابعاد مهمي از زندگي انساني امروزي است. حال كه زندگي با فضاي مجازي و يا در فضاي مجازي يا زندگي انسان عجين شده است لاجرم بايد در مورد آسيبهاي ناشي از آن انديشه و تامل نمود و خيل ميليوني كاربران فضاي مجازي را در راستاي استفاده بهينه و مطلوب از فضاي مجازي مدد رساند و همزمان به حمايت از آنها در برابر اسيبهاي نهان و اشكار آن پرداخت.اين نوشتار رهيافتي به آموزه هاي قرآني در راستاي مديريت مطلوب فردي و اجتماعي فضاي مجازي است. اين نوشتار عقيده دارد مقابله و پيشگيري از آسيبهاي فضاي مجازي كه متوجه كاربران ديني و مسلمان است با استفاده از عناصر و اركان سه گانه دين امكان پذير است. بر اساس اصل اعتقاد به خداي هميشه ناظر بر انسان و فرايند حركت انسان به سمت ابديت و لزوم پاسخگويي از زمان صرف شده انسان در دنيا نگرش انسان نسبت به نحوه استفاده از فضاي مجازي تحت تاثير قرار مي گيرد. موضوع اين نوشتار در قسمت اول تبيين مهمترين مؤلفه هايي است كه در تكوين و ارتقاء باورها و نگرشهاي بنيادين فرد موثر است و او را در استفاده جهت مند و هوشمندانه از فضاي مجازي مدد مي رساند. در قسمت دوم نوشتار حاضر نيز مهمترين مؤلفه هاي اخلاقي تأثير گذار بر كنترل رفتاري كاربران در استفاده از فضاي مجازي مورد تبيين و تحليل واقع خواهد شد.