بررسي ارتباط ميان ميزان رابطه حسابرس و صاحب‌كار با كيفيت حسابرسي

پژوهش حاضر به بررسي ارتباط بين رابطه حسابرس و صاحبكار با كيفيت حسابرسي مي پردازد. هرچه طول دوره حسابرسي طولاني تر -شود، ممكن است باعث عميق ترشدن روابط، بين شريك حسابرسي و صاحبكار و درنتيجه بروز رفتار غير اخلاقي توسط حسابرس شده كه منجر به كاهش كيفيت حسابرسي مي گردد. روش اين پژوهش توصيفي – كاربردي است و از لحاظ نوع روابط بين متغيرها از نوع رگرسيون چند متغيره مي باشد. جامعه آماري اين تحقيق شامل 780 شركت پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طي سال هاي 1390 تا 1395 بوده كه با استفاده از روش حذف سيستماتيك پالايش شده و 130 شركت بعنوان جامعه آماري تحقيق باقي مانده است. داده هاي اين پژوهش مبتني بر ارقام و اطلاعات واقعي بازار سهام و صورت هاي مالي شركت مي باشد. گردآوري اطلاعات براساس روش كتابخانه اي صورت مي گيرد. در اين تحقيق براي تخمين ديتاها و مدل ها از شاخص هاي مركزي و پراكندگي(آمار توصيفي) و براي بررسي فرضيه ها از رگرسيون چندگانه مبتني بر داده هاي تركيبي(سال- شركت) استفاده شده است. يافته هاي پژوهش نشان مي دهد كه رابطه معكوس و معناداري بين رابطه حسابرس و صاحبكار با كيفيت حسابرسي وجود دارد. يعني هر چقدر روابط بين شريك حسابرس و صاحبكار(رابطه شخص به شخص) طولاني‌تر باشد، از كيفيت حسابرسي كاسته مي شود.