تاثير انواع كاربري اراضي بر ايجاد و گسترش آبكندها؛ مطالعه موردي فداغ لارستان، علامرودشت لامرد

یكي از عوامل اصلي تهدیدكننده پایداري منابع اراضي و توسعه پایدار كشور، فرسایش آبي است. تمركزز منزاطم مهزب آبكنزدي عمدتاً در اطراف مناطم داراي توسعه شهري و تمركز جمعیت ميباشد به طوريكه بیشترین مساحت اراضي لخزت و بیشزترین طول جاده خاكي مربوط به مناطم داراي تمركز بیشتر جمعیت و توسعه شهري ميباشد كه داراي مسزاحت بیشزتري از آبكنزد هستند. فرسایش آبكندي به دلیل تولید رسوب و خسارات فراواني كه در نتیجه تخریب اراضي، راههزا و سزاز ههزاي عمرانزي در استان فارس وارد مينماید از اولویت بالایي برخوردار است. یكي از مهبترین علل ایجاد آبكندها در كشورهاي مختلز دخالزت انسان در تغییر كاربري اكوسیستب و اقدامات انجام شده در آن اعلام شده است. در این پژوهش بعد از تعیین منزاطم آبكنزدي در دو منطقه علامرودشت لامرد و فداغ لارستان، حوزه آبخیز منطقه آبكندي ترسیب و كاربريهزاي مختلز اراضزي بررسزي و تفكیك و مساحت آنها با استفاده از مساحتسنج دیجیتال و طول جاده نیز با استفاده از مساحت سنج اندازهگیزري گردیزد. در هر منطقه، 33 آبكند فعال و معرف جهت بررسي انتخاب شد. با تقسیب طول آبكندها به مسیرهاي معین و اندازهگیزري مقزاطع عرضي، حجب آبكندها محاسبه شد. در این تحقیم رابطه بین مساحت كاربريهاي مختل با مساحت و حجب فرسایش آبكندي با استفاده از روابط رگرسیوني مورد بررسي آماري در محیط SPSS قرار گرفت. نتایج نشان دادند فرسایش آبكندي با سزه عامزل مساحت اراضي بایر، زراعت دیب و طول 89 درصد رابطه معنيداري دارد. در این بین / جاده در سطح 1 درصد با ضریب تبیین 3 طول جاده و مساحت اراضي بایر بیشترین تاثیر را دارند.