تحليل و مدلسازي آماري بارش ايستگاه سينوپتيك تبريز (2005-1951)

در این پژوهش به منظور مدلسازی بارش ایستگاه سینوپتیكت تبریز، چندین نوع روش های آماری به كار رفته است. با استفاده از آزمون گردش و رسم نمودار خود همبستگی نگار، تصادفی نبودن مشاهدات اثبات گردیده است. سپس با بهره گیری از روش های پارامتری و ناپارامتری پیرسون و اسپیرمن تحلیل روند انجام شده و از طریق مدلسازی روند، خطی بودن آن تایید شد. از تحلیل طیفی جهت كشف چرخه های نهان استفاده شد؛ نتایج نشان می دهد كه در سطح اطمینان ۹۵ درصد چهار چرخه ی معتادار در سری زمانی بارش سالانه ایستگاه تبریز وجود دارد. از طریق زنجیره ماركوف دو حالته نیز معلوم شد كه احتمال وقوع روز بارانی ۰٫۲۲۰۶ می باشد واحتمال عدم وقوع آن ۰٫۷۷۹۴ و دوره بازگشت آن تقریبا ۵ روز است. سرانجام به منظور پیش بینی بارش سالانه ایستگاه مزبور مدل AF MA به كار برده شده است. آزمون AC، آزمون باقیمانده ها(استقلال، نرمال) و قابلیت آینده نگری نشان می دهند كه از بین سه مدل برازش داده شده، مدل ۱٫۱۰۰)AFMA) الگوی برازنده تری می باشد سپس با استفاده از این الگو بارش ۱۴ سال آینده پیش بینی گردید.