بررسي كاربرد پرتوي گاما در استخراج پليمر زيست تخريبپذير كيتوزان از كيتين و كاربرد آن بعنوان آفتكش زيستي (مقاله مروري)

قارچها و میكروارگانیسمهایی كه در مرحله بعد از برداشت در گیاهان رشد میكنند، منجر به كاهش كیفیت و كمیت آنها میشوند. یكی از راه حلهای این مشكل در حال حاضر استفاده از آفتكشهاست، كه دارای اثرات منفی برای گیاهان و سلامت انسان هستند. به همین دلیل وجود یك روش جایگزین ایمنتر به منظوركنترل فرسایش بعد از برداشت محصولات كشاورزی ضروری است. در طبیعت دومین پلیمر زیست تجدیدپذیر كیتین و مشتقش كیتوزان است كه دركنترل فرسایش بعد از برداشت میوهها استفاده شده است. كیتوزان دارای طیف وسیعی از كاربردهای بالقوه در زمینههای مختلف علوم شیمی، سیستمهای بیولوژیكی، علوم غذایی، داروئی و صنایع پزشكی است. كیتوزان بخاطر خصوصیات شكل دهنده فیلم، عملكرد – ضدمیكروبی، فقدان توكسیسیتی، زیستتخریبپذیری و خصوصیات بیوشیمیایی یكی از پوششهای خوراكی ایمن برای حفظ انواع مختلف غذاهاست. پوششهای كیتوزان تاریخ مصرف میوهها و سبزیجات را با كاهش سرعت تنفس و كاهش از دست رفتن آب میوهها افزایش میدهند. هدف از این مقاله، مروری بر نقش پرتوی گاما در استخراج كیتوزان از كیتین و كاربرد آن بعنوان آفتكش زیستی بعد از برداشت محصولات كشاورزی به منظور افزایش تاریخ مصرف آنها میباشد.