بررسي الگوهاي ظهور شخصيت پايدار ورودي فضاهاي مذهبي

مقاله حاضر در پی یافتن عوامل موثر در شكل گیري شخصیت پایدار ورودي برخی فضاهاي شهري مذهبی ایران و جهان می باشد. عدم توجه كافی به چگونگی بروز كالبدي و معنایی شخصیت فضاهاي گوناگون باعث شده است كه گاهاً بر شخصیت فضاهاي مهمی نظیر فضاهاي مذهبی خدشه وارد شده و ویژگی هاي ارزشی، فرهنگی و حتی كالبدي این گونه فضاها پایدار نماند. بنابراین پرداختن به این موضوع به سبب تاثیر شخصیت پایدار فضاهاي مذهبی در تقویت پایداري اجتماعی و فرهنگی شهرها داراي اهمیت می باشد. از این رو این پژوهش با روش تحلیلی – تاریخی ورودي چند فضاي مذهبی 10 هجري – 16 میلادي، مطابق با قرون 13 – پایدار را در بازه زمانی حدوداً 300 ساله (قرون 19 قمري) از نظر عوامل شخصیت دهنده ظاهري و درونی به فضا مورد واكاوي قرار داده است. این عوامل در بعد ظاهري شخصیت شامل پلان و عناصر مستقر در فضا و در بعد درونی شخصیت شامل جو حاكم بر فضا و سلسله مراتب حضور می باشند.