الگوي انسان سالم از منظر نهج البلاغه

نهج البلاغه، قانون زندگى، دستور بندگى، عامل آزادگى و موجب بقاء و پایندگى است. طبیب حاذق امراض فكرى و نفسى، و داروى دردهاى خانوادگى و اجتماعى، و حلّال مشكلات حیات انسانى است. بی تردید یكی از غنی ترین منابع اسلامی نهج البلاغه است كه در بعد جهان بینی، انسان سازي و اخلاقی مجموعه اي كم نظیر است و اساسی ترین نیازهاي زندگی فردي و اجتماعی انسان در همه اعصار در آن جلوه می كند. نهج البلاغه راه روشن زیستن با عزت و توام با شرافت را به انسان ها می آموزد، آن ها را از زنجیر بندگی امیال نفسانی می رهاند و انسان هایی آزاده، دانشور و صالح بار می آورد. این مقاله به بررسی الگوي انسان سالم از منظر نهج البلاغه می پردازد. ابتدا واژگان مرتبط با موضوع، با استفاده از المعجم المفهرس لالفاظ نهج البلاغه و مصادیق، از طریق فهرست موضوعی محمد دشتی و فرهنگ آفتاب استخراج گردید. ولی به علت گستردگی، تعدادي از مصادیق كه ارتباط بیش تري با موضوع داشتند ارائه شد. با استفاده از شرح ها و تفاسیر نهج البلاغه، هر یك از خطبه ها، نامه ها و حكمت هاي مرتبط با موضوع بررسی شدند.