روايت نمايشي تابلوي نقاشي خلقت در خطبه 165 نهج البلاغه

روایت نمایشی در حوزة نقاشی تابلو، هنر ترسیم مفاهیم با كمك الفاظ و عبارات و به شیوههاي خاص است كه به منظور افزایش شدت تأثیر گذاري بر مخاطب و انتقال بهتر و سریعتر مطالب، صورت میگیرد. این هنر در نهج البلاغه؛ در تابلوي خلقت به زیبایی مورد استفاده قرار گرفته و با روش توصیفی- تحلیلی با بهرهگیري از طبیعت، انسان، جانداران و پرندگان در محور عمودي و افقی كلام انواع تصاویر زیبا و تأثیرگذار خلق كرده است. تابلویی گرم و زنده و رنگ آمیزي آن با انواع رنگها، صور بلاغی؛ تشبیه، توصیف، استعاره، كنایه، سجع و عناصر معنوي، در این محور وجود دارد. از جمله شیوههاي بدیعی كه در كلام امیرالمؤمنین علیه السلام در این تابلو، براي حیات بخشیدن به معانی و زنده جلوه دادن مفاهیم به كار گرفته شده شیوه تصویر آفرینی است. در پرتو این شیوه، بسیاري از حقایق دینی و معارف توحیدي در قالب هایی محسوس و عینی به نمایش درآمده اند و موضوع هاي معنوي و روحی و حالات نفسانی جان گرفته و به صورت زنده و گویا بر صفحۀ تابلو ظاهر شده اند.