اهميت تعليم و تربيت در اسلام

مفهوم كلیدی تعلیم و تربیت نیاز ضروری بشر است به گونه ای كه در طول حیات علمی و معنوی خود، پیوسته بدان نیازمندمی باشد. از این رو، از دیرباز این امر مورد توجه مربیان بزرگ و مصلحان اجتماعی بوده است .با این حال، عدم توجه به ماهیت این دو مفهوم در پاره ای موارد، موجب عدم بهره گیری از ظرفیت و جایگاه بایسته هر یك شده است. در این مقاله كه به روش تحلیلی اسنادی صورت گرفته، سعی شده تا مقام و اهداف تعلیم و تربیت اسلامی در سطوح مختلف كه با توجه به نتایج پژوهش دارای مراتب مختلف شامل اهداف غایی(عبودیت، قرب ورضوان الهی وحیات طیبه ) واهداف واسطه ای( محوریت توجه به خدا، فرد، دیگران و طبیعت ) هستند كه در نهایت تمامی آنها برای حصول به اهداف غایی تنظیم شده اند، و راهكارهای لازم برای رسیدن به آنها كه قرآن كریم برای شكوفائی استعدادهای فطری او بیان فرموده و هر كدام با توجه به شرایط فكری و روحی انسان ها در همه عصرها قابل استفاده خواهد بود را بیان كنیم.