مؤلفه هاي معماري پايدار در شهر ايران ياسلامي

معماري پایدار، معماري است كه به ویژگ یهاي محیطی و مكانی خود پاسخگو بوده و به اقلیم، انسان، فرهنگ و محیط زیست احترام می گذارد. معماري ایرانی اسلامی نیز كه با تكیه بر ارزش هاي اعتقادي و فرهنگی مردم و با شناخت صحیح از بستر محیط شكل گرفته با پیروي از اصول: مردم واري، نیارش، خودبسندگی و درونگرایی در معماري و شهرسازي خود به یك معماري پایدار و ماندگار دست یافته كه در گذر زمان تداوم یافته است. در این پژوهش، از مطالعات كتابخانه اي با رویكردي توصیفی بهره جسته و یافته ها، حاكی از آن است كه بین اصول مطرح شده در معماري پایدار و معماري و شهرسازي ایرانی اسلامی رابطه مستقیم وجود دارد.