ارزيابي آمادگي الكترونيكي در بخش دولتي ايران

در دهه های اخیر , هروز با دستاوردهای جدیدی در كاربردهای فناوری اطلاعات و ارتباطات در حوزه سازمان ها هستیم. این دستاوردهای جدید انتظارات مردم را از سطح خدماتی كه ارائه می شود تغییر داده است. برای تحقق این انتظارات , سازمان ها باید برای رسیدن به سطح مطلوب فناوری اطلاعات و ارتباطات و استفاده از آن خود را به طور مستمر ارزیابی و امكاناتشان را تجهیز كنند. تلاش برای مهار قدرت فناوری اطلاعات و ارتباطات (فاوا) در جهت حل مشكلات و معضلات سازمان ها نیازمند شناخت وضع جاری و تعیین مسیر آینده است. بكارگیری فناوری اطلاعات همیشه با موفقیت همراه نیست به همین دلیل ارائه راهكاری كه به مدیران و سیاست - گذاران در بكارگیری بهینه فاوا با توجه به تجزیه و تحلیل نقاط قوت و ضعف سازمانشان كمك كند, الزامی است. در این پژوهش پس از مرور ادبیات و بررسی و مقایسه مدل های متعددی كه موسسات بین المللی برای ارزیابی آمادگی الكترونیك در سطح ملی و سازمانی پیشنهاد كرده اند, عوامل آمادگی الكترونیك شناسایی شده و در نهایت از چارچوب تحقیق موسسه بریجز به عنوان مدل تحلیلی كمك گرفته شد. پس از استخراج ابعاد و مولفه های مدل از مبانی نظری, و استفاده از روش پژوهش توصیفی - پیمایشی , سنجش آمادگی الكترونیك سازمان های دولتی بر اساس مدل نهایی صورت گرفت. این مدل از پنج عامل فناوری - اقتصادی - خط مشی گذاری - اجتماعی و آموزشی تشكیل شده است. كه بعد فناوری بیشترین میانگین را گرفته و بالای حد متوسط قرار گرفته است, و عوامل اجتماعی , خط مشی گذاری, آموزشی و اقتصادی در رتبه های بعدی آن قرار گرفته اند و امتیازی كمتر از حد متوسط یا نزدیك به حد متوسط دارند.