تجربه ي احساس شرم و گناه در نوجوانان بر اساس ادارك از محيط خانواده

هدف این پژوهش، تعیین نقش ادراك از محیط خانواده در پیش بینی تجربه ی احساس شرم و گناه نوجوانان بود. 140 دانشجوی جدیدالورود دانشگاه آزاد اسلامی تبریز و مشغول به تحصیل در نیمسال اول ( 9-1391 ) كه در مراحل پایانی نوجوانی بسر می بردند، به شیوه ی نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شده و به پرسشنامه های عاطفه ی خودآگاه تانگنی و همكارانTOSCA-2 و ادراك از شیوه های فرزندپروری شیفر پاسخ دادند. نتایج تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نر مافزارSPSSنشان داد كه كنترل بیشتر والدینی با احساس شرم و گناه عمیق تر نوجوانان همراه است. محبت والدین با احساس گناه رابطه ی مثبت دارد، ولی ارتباطی با احساس شرم ندارد. جو عاطفی سرد خانواده با احساس گناه كمتر وجو عاطفی گرم با احساس گناه بیشتر همراه است، ولی سردی و گرمی جو عاطفی خانواده با احساس شرم نوجوان رابطه ندارد. همچنین، تفاوتمعنی داری در ادارك دختران و پسران از میزان كنترل و گرمی جو عاطفی خانواده وجود ندارد؛ ولی دختران رفتار والدین خود را با محبت تر و پسران جو عاطفی خانواده را سردتر ادارك م یكنند. بر اساس نتایج رگرسیون چندگانه، 27 % تغییرات احساس گناه بوسیل هی كنترل و محبت والدینی و جنسیت قابل پیش بینی است. توجه به نقش محیط خانواده در شكل گیری و تجربه ی احساس های شرم و گناه نوجوانان حائز اهمیت است