بررسي به كارگيري ارتش حرفه اي از ديدگاه اقتصاد ملي و دفاع ملي

همواره در طول قرن های گذشته نیاز به داشتن ارتش جهت دفاع و حفظ امنیت كشورها به یك مقوله مهم مبدل گشته است. چگونگی برخورداری از «سرباز» برای تأمین امنیت و تقویت ارتش، چالشی است كه راه حل های متعددی برای آن آزموده شده است. یكی از این روش ها سرباز اجباری بوده كه نخستین بار در فرانسه و توسط ناپلئون اجرا گردیده و رضاشاه آن را به ایران وارد كرد. در طول سالیان گذشته و خصوصاً بعد از پایان جنگ جهانی دوم، با توجه به فناوری های نوین نظامی، نیاز به نیروهای انسانی متخصص با آموزش های تخصصی و تحول در شیوه های استراتژیك نظامی، به تدریج تغییر و تحول در روش های تأمین منابع انسانی ارتش ها و روی آوردن به نیروهای داوطلب و حرفه ای آغاز شد. البته می توان دستیابی به سلاح های اتمی پیشرفته؛ ناكارآمدی سربازان وظیفه در انجام وظایف محوله و اتخاذ استراتژی های نوین سیاست خارجی و امنیتی را هم ملاك این نوع نگرش به شیوه جذب سرباز دانست. در این پژوهش سعی شده است، با به كارگیری روش توصیفی - تحلیلی به بررسی چگونگی و علت جایگزینی ارتش حرفه ای به جای ارتش سنتی از دیدگاه اقتصاد ملی و دفاع ملی در ایران پرداخته شود و راهكارهایی برای آن مشخص گردد.