بررسي و پايش خشكسالي استان كرمانشاه با استفاده از شاخصهاي خشكسالي

خشكسالی یك پدیده آب و هوایی است كه احتمال وقوع این پدیده در همه نقاط كره زمین و با هر شرایط اقلیمی وجود دارد. طراحی و توسعه سیستمهای منابع آب، توزیع و انتقال آب و بخشهای مختلف كشاورزی تا حد زیادی با نحوه مدیریت خشك سالی و تعیین راههای مقابله با این پدیده ارتباط دارد. بر این اساس سیستمهای پایش در تدوین طرحهای مقابله با خشكسالی و مدیریت آن از اهمیت زیادی برخوردار هستند. بدین منظور از شاخصهای خشكسالی برای بیان كمی این پدیده استفاده میگردد. در این تحقیق چهار ویژگی مطرح خشكسالی شدت، مدت، تعداد وقوع و گسترده خشكسالی مورد بررسی قرار گرفته است. كه از دادهها و اطلاعات ماهانه ایستگاههای سینوپتیك استان كرمانشاه شامل روانسر، سرپلذهاب، كرمانشاه و 36 سال( و نرم افزار ( كنگاور از سال 7631 تا سال 7631 DIP استفاده گردید. وضعیت خشكسالی بر اساس دادههای مذكور با استفاده شاخصهای نیچه و درصد از نرمال) PN (، دهك) DI (، استاندار بارش) SPI ،) Z چینی) CZI ،) Z چینی اصلاح شده ( MCZI (، نمره Z ( ZSI ( مورد بررسی قرار گرفت. در ابتدا با استفاده از شاخصها ضرایب خشكسالی تعیین سپس ویژگیهای خشكسالی )شدت، مدت و فراوانی( تجزیه و تحلیل گردید. نتایج نشان داد كه بیشترین وقوع خشكسالی براساس شاخص PN مربوط به ایستگاه سرپلذهاب و براساس شاخص DI مربوط به ایستگاه كرمانشاه و براساس شاخص SPI مربوط به دو ایستگاه كرمانشاه و سرپلذهاب و بر اساس شاخصهای CZI و ZSI ایستگاه سرپل ذهاب است. براساس شاخص های متعدد فراگیر- ترین سالهای خشك مربوط به سال های 33 و 31 بوده است.