مطالعه و بررسي اثر پارامترهاي مختلف بر كارايي حذف و بازيابي فلزات سنگين از پساب هاي صنعتي به روش كمپلكس– اولترافيلتراسيون

برتري هاي جداسازي غشايي در چند دهه ي اخير، آن را جايگزين مناسبي براي روش هاي رايج و سنتي ساخته است. هزينه سرمايه گذاري اوليه ي اندك، كم بودن مصرف انرژي، انعطاف پذيري زياد و ... باعث شده كه تحقيقات بسيار زيادي در اين زمينه انجام شود. حجم بالاي توليد پساب هاي صنعتي حاوي فلزات سنگين سبب شد كه فناوري جداسازي غشايي به سمت تصفيه ي اين پساب ها كشيده شود. "كمپلكس- اولترافيلتراسيون" روش نوين تصفيه ي پساب مي باشد كه اساس آن، تشكيل كمپلكس ميان يك فلز و عامل كمپلكس كننده است. پليمرها گاهي نقش اين عامل را بازي مي كنند. اين روش عموماً طي دو مرحله انجام مي شود: جداسازي يون هاي فلزي با افزودن عامل به بر جداسازي يون ها pH پساب و مرحله ي دو م احيا ء پليمر . پارامترهاي ي مث ل غلظت پليمر ، غلظت فلز ، فشا ر و مي باشد و اساس تشكيل و يا تخريب ساختار كمپلكس است. لذا مي توان نتيجه pH تأثيرگذار است كه مهم ترين آن گرفت كه با انتخاب عامل كمپلكس كننده ي مناسب مي توان دفع يون هاي فلزي را به ميزان بسيارزيادي ارتقاء بخشيد.