نقش زن در نهج البلاغه و مطالعه آرا تربيتي آن

یكی از مهم ترین و برجسته ترین و سازنده ترین امر براي رسیدن به كمال بشري و نظارت بر امنیت و حفظ كانون اجتماعی تساوي مرد و زن در صفات نیكو وخصال پسندیده است به این معنی كه با وجود اختلاف مرتبه میان آن ها هر كدام از آنان به كمال مورد نظر خود خواهند رسید و آنان در رسیدن به كمالات الهی مساوي می باشند. در این پژوهش به بررسی نقش زن در نهج البلاغه و مطالعه آرا تربیتی آن پرداخته شده. پس از بررسی روایات و احادیث به مسائلی از قبیل تقطیع كلام امام (ع) و جداسازي از تصمیم قضاوتهاي موردي امام علی (ع) و برداشت نادرست پژوهشگران و شارحان به تمایزات جسمانی زن و مرد سعی شده است با ارائه الگوها و مصادیق واقعی سیماي زن و ابعاد شخصیتی و تربیتی و جایگاهی كه درنظام خلقت براي آن در نظر گرفته شده است بیان شود