بازتابِ منهيّات در شعر و انديشه ي پروين اعتصامي

پروین اعتصامی در هنر و شعر متعهّدِ خویش، در قالب داستان و با استفاده از شیوهي مناظره و تمثیل و با زبان سمبولیك، وظیفه ي انسانی- هنريِ خود را به انجام رسانیده است. او معلم اخلاقی است كه افراد جامعهاش را از رذایل اخلاقی نهی میكند. وي در مرحله ي زبانیِ نهی از منكر، از شیوههاي معروف ادبی، داستانی، منظوم و طنزآمیز استفاده كرده است. دیوان وي نشان دهنده ي اوضاع نابسامان اجتماعِ عصر او، و بازتابِ رنج هایی است كه او را آزرده است. سعی ما در این جستار بر آن است تا بازتابِ منهیّات و هر آنچه را كه در منظر پروین ناستودنی است و در دیوان او، انسان بهگونهاي از داشتنِ چنان باور، گفتار و كرداري نهی شده است، با آوردنِ نمونه ها و شواهدي از شعر او، نشان دهیم. پارهاي از این منهیّات در دیوان او عبارتند از: نهی از غرور و تكبر، نهی از حرص و آز، و ...