بررسي تأثير متقابل آبياري زيرزميني و تكميلي بر كارائي مصرف آب و كمك به نياز تبخير و تعرق ارقام گندم

آنچه مسلم است كشورهایی كه در ناحیه خشك و نیمه خشك دنیا قرار دارند و یا از كمبود آب رنج میبرند میبایست راهبرد خاصی در جهت استفاده صحیح و مطلوب از آب بعمل آورند. از جمله این راهكارها برنامهریزی صحیح، افزایش در راندمانهای آبیاری و افزایش عملكرد در واحد سطح میباشد. در این تحقیق اثر اعمال همزمان آبیاری تكمیلی در سه سطح )بدون آبیاری تكمیلی، آبیاری در زمان زمان دانهدهی، زمان گلدهی و دانهدهی هر دو( بر روی سه رقم گندم بهار، كراس البرز و W33g ، در سطح ایستابی ثابت 08 سانتیمتر، در سه تكرار، 00 بررسی شد. آزمایشات در ایستگاه لیسیمتری تحقیقاتی گروه مهندسی آب دانشگاه رازی - سال زراعی 08 اجرا گردید. نتایج نشان دادكه، بین دو تیمار بدون آبیاری تكمیلی و آبیاری زمان دانهدهی در سطح 5% اختلاف معنیداری مشاهده % نشد. همچنین بیشترین و كمترین درصد مشاركت به ترتیب برابر با 55 % )برای حالت تك آبیاری دانهدهی و رقم كراس البرز( و 40 4/ 2 تا 40 / )برای حالت دو آبیاری تكمیلی گلدهی و دانهدهی و رقم بهار( بدست آمده است. همچنین مقدار كارائی مصرف آب از 03 كیلوگرم بر مترمكعب متغیر بوده است كه نشان داد، فقط رقم W33g نسبت به اعمال و افزایش آبیاری تكمیلی )در حضور آب زیرزمینی(، واكنش مثبت نشان داده و شاخص كارائی مصرف آب آن افزایش یافت. از طرفی نیز بیشترین واكنش منفی و كاهش در كارائی مصرف آب از آن رقم بهار بود.