راهكارهاي جمع آوري رواناب و تصفيه فاضلاب شهري ( مطالعه موردي: شهرستان اهواز)

شهروندان اهوازی در سال های اخیر با ریزش هر باران بر سطح شهر، شاهد حركت آب در سطح كوچه و خیابان و آبگرفتگی و انواع و اقسام مشكلات مرتبط با آن هستند. عامل اصلی ایجاد رواناب، افزایش سطوح نفوذ ناپذیراز قبیل خیابان ها و معابر پوشیده شده از آسفالت و موزائیك و سایر پوشش های نفوذ ناپذیر مثل ایزوگام است كه بكارگیری و استفاده از آنها بشدت رواج یافته است و با توجه به گسترش وسعت شهر در هر سال، رواناب بیشتری تولید می گردد. عامل بسیار مهم دیگر شیب عمومی بسیاركم منطقه و نیز قابلیت نفوذ كم خاك می باشد كه باعث راكد ماندن آب در معابر و خیابان های سطح شهر می گردد و بعبارت دیگر سطوح نفوذ پذیر به سطوحی كاملا غیر قابل نفوذ تبدیل شده اند. در این مقاله علاوه بر تحلیل های مبتنی بر تفسیر عوامل بوجود آورنده رواناب و مهار آن، از بعد هیدرولوژی شهری نیز این موضوع مورد بررسی قرارگرفته و متناسب با شرایط شهر اهواز)شیب بسیاركم و بارندگی شدید، كوتاه مدت و ناگهانی( طرح های آبخیزداری در حوضه های منتهی به منطقه شهری ارائه و پیشنهاداتی در جهت رفع مشكلات ناشی از عبور و جمع آوری رواناب و فاضلاب شهری مطرح شده كه بر دو اصل افزایش سطوح نفوذپذیر برای كاهش رواناب و تصفیه رواناب شهری و ایجاد تاخیر در حركت رواناب و تخلیه آن در زمان طولانی تر تفكیك شده است.