بررسي رابطه بين رابطه ولي - فرزندي و خودكارآمدي اجتماعي نوجوانان دختر و پسرشهرشيراز

خانواده مهمترین نهادموثردرتربیت و رفتارادمی وهمچنین شكل دهنده شخصیت وی به شمارمیرود پژوهشهای متعدد نشان داده اند كه خانواده و نوع ارتباطات اعضای آن میتواند زمینه سازكاهش یا افزایش خودكارامدی درفرزندان باشد براین اساس هدف پژوهش حاضربررسی رابطه بین رابطه ولی فرزندی و خودكارامدی اجتماعی نوجوانان می باشد 111دانش اموز دبیرستانی 45دخترو66پسر شهرشیراز كه به روش نمونه گیری خوشه ای تصادفی انتخاب شده بودند مقیاس رابطه ولی فرزندی فاین و همكاران 1983 و پرسشنامه خودكارامدی درموقعیت های اجتماعی گادیانو و هربرت 2003 را تكمیل نمودند پاییی و روایی ابزارهای مورد استفاده احراز گردیده است اطلاعات جمع اوری شده با استفاده ازتحلیل رگرسیون چندگانه به روش همزمان موردتجزیه و تحلیل قرارگرفت یافته ها نشان داد كه بین رابطه مادر فرزندی و پدرفرزندی باخودكارامدی اجتماعی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد رابطه مادر فرزندی قادر به پیش بینی مثبت و معنادارخودكارامدی اجتماعی بود اما رابطه پدرفرزندی قادر به پیش بینی خودكارامدی اجتماعی نبود همچنین بین دختران و پسران ازلحاظ خودكارامدی اجتماعی تفاوتی مشاهده نشد نتیجه اینكه بهبود رابطه مادی فرزندی درخانواده پیش بینی كننده افزایش خودكارامدی اجتماعی درفرزندان است