مباني قرآني و روائي خسارت معنوي و اجراي آن در قوانين

مقاله حاضر به بررسی و تبیین مبانی عدم مشروعیت خسارت معنوي از دیدگاه قرآن و احادیث پرداخته است و به طور كلی در این مبحث حجیت نهی از خسارت معنوي منطبق بر قرآن و روایات و اثبات این موضوع كه دین اسلام علاوه بر جلوگیري و نهی از خسارت مادي، جلوگیري و نهی از خسارت معنوي را مد نظر داشته و مقاومت در برابر این ضرر را نوعی امتناع از احقاق حق انسانی می داند بیان شده است و نهایتاً اگر قانونگذار در قوانین موضوعه به بحث و تحقق و جبران خسارت معنوي پرداخته است عمدتاً بر مبناي دین اسلام یعنی قرآن و سنت معصومین (ع) بوده است و از سوي دیگر نظام حقوقی اسلام كه همواره بر پایه حق و عدل بوده است كوچكترین و حتی ناچیزترین تعدي و ظلم را ناروا دانسته است پس چگونه می توان گفت كه در این آئین، خسارت هاي معنوي بر شخصیت و حیثیت و منش و روح و روان بلند انسانی نادیده گرفته شده باشد بنابراین بدیهی است كه روح حاكم بر این نظام هم در كتاب و هم در سنت به این مقوله عنایت دارد.