بررسي تطبيقي تأثيرعوامل نهادي بر توزيع درآمد كشورهاي عضو گروه D8 و G7

در گذشته، توجه اقتصاددانان كشورهای جهان به افزایش نرخ رشد اقتصادی معطوف شده بود ولی در عصر كنونی با ملاحظه افزایش شكاف درآمدی میان فقرا و ثروت مندان و همچنین تحول در آگاهی عمومی به افزایش كیفیت زندگی تأكید شده است. از این نقطه نظر بهبود در توزیع درآمدها و مبارهز با فقر و كاهش نابرابری به صورت یكی از اهداف عمده استراتژی توسعه اقتصادی و اجتماعی درآمده است. به نظر می رسد ضعف های نهادی موجب كاهش قدرت رقابت پذیری و سرمایه گذاری، افزایش بیكاری، تغییر توزع درآمد به نفع گروه های خاص، كاهش و بی ثباتی رشد اقتصادی و رفاه جامعه گردد. لذا بررسی عوامل تعیین كننده توزیع متادل درآمد ضروری بنظر می رسد. لذا، مطالعه حاضر به منظور اشتغال زایی پایدار، رشد ظرفیت های كمی و كیفی تولید، توزیع مطلوب درآمد و در نهایت دستیابی به رشد و توسعه اقتصادی مستمر و ثبات به بررسی تطبیقی تأثیر عوامل نهادی بر توزیع درآمد كشورهای عضو گروه D8 و G7 طی دوره زمانی 2009-1996 می پردازد. نتایج م طالعه حاكی از آنكه وضعیت كشورهای گروه D8 در قیاس با كشورهای گروه G7 در شاخص های جینی و عوامل نهادی ضعیف و نامطلوب می باشد. همچنین بر اساس نتایج بدست آمده، با توجه به بستر ساز بودن نهادها برای فضای كسب و كار، بازدهی های فزاینده عوامل مبتنی بر دانش در كشف راه ها و روش های جدید و كم هزینه تر تولید، محصولات، مواد اولیه و فناوری های جدید، نوآوری، تخصص و مهارت سرمایه انسانی اكثر كشورهایی كه در حمایت از عوامل نهادی موفق تر عمل كرده اند دارای توزیع درآمد بهتری هستند.