بررسي شاخصهاي حكمراني مطلوب از ديدگاه UNDP و نهج

حكمرانی مطلوب مفهومی است كه اخیراً در علوم سیاسی، مدیریت دولتی، و در مدیریت توسعه وارد شده است، و با مفاهیم و عبارت هایی چون دموكراسی، جامعه مدنی، مشاركت عمومی، حقوق انسانی و توسعه اجتماعی و پایدار معنی میشود. در برنامه توسعه ملل متحد حكمرانی مطلوب شامل مكانیزم ها، فرآیندها و نهادهایی است كه به واسطه آن شهروندان، گروه ها و نهادهاي مدنی منافع خود را محقق و تعهدات خودرا برآورده می سازند. بانك جهانی نیز شاخص هایی چون حق اظهارنظرو پاسخگویی، ثبات سیاسی و فقدا ن آشوب، اثربخشی دولت، كیفیت مقررات، حاكمیت قانون، كنترل فساد و انتخابات آزاد و منصفانه را براي سنجش حكمرانی مطلوب در كشورها استفاده كرده است. بهبود حكمرانی، مستلزم وجود یك نظام بازبینی و ترازسازي در جامعه(امروزي) است كه اعمال خودسرانه و مزاحمت هاي اداري سیاستمداران و كاركنان دولت را محدود كند، مشاركت و جایگاه صداي مردم (حق اظهار نظر) را ارتقا دهد، انگیزه هاي نخبگان را براي تصرف دولت كاهش دهد و حاكمیت قانون را تقویت كند.