بررسي رابطه ي بين توليد ملي و بيكاري در استانهاي ايران بر اساس قانون اوكان (رهيافت داده هاي تابلويي پويا)

متغیرهای رشد اقتصادی و بیكاری بخشی از مباحث مهم اقتصاد كلان و سیاستها و برنامههای اقتصادی كشورها محسوب میشوند. بدون تردید رابطهی بین این دو متغیر و چگونگی تأثیرگذاری آنها میتواند منجر به بهبود برنامهریزیهای آینده وهمچنین كارایی سیاستگذاریها شود. در این مقاله رابطهی بین تولید ملی و بیكاری در 03 استان ایران با تفكیك آنها به دو گروه )بر اساس جمعیت( و با توجه به قانون اوكان بررسی شده است. در این خصوص دادههای تولید ناخالص ملی واقعی، نرخ بیكاری، جمعیت و عملكرد اعتبارات عمرانی استانها طی سالهای 4031 تا 4034 كشور ایران مورد استفاده قرار گرفته است.مدل تحقیق به روش گشتاورهای تعمیم یافته (GMM) دو مرحلهای و با استفاده از نرم افزار stata تخمین زده شده است. نتایج حاكی از آن است كه رابطهی معكوس بین بیكاری و رشد اقتصادی )قانون اوكان( در استانهای ایران طی دورهی مورد بررسی بر اساس مدلهای ارایه شده برقرار است و فقط بر اساس مدل سوم و در استانهای با جمعیت كمتر از 1/5میلیون نفر این ضریب مثبت شده است. همچنین ضریب به دست آمده بر اساس مدلها و مناطق تفكیك شده، متفاوت است