بازتاب ديدگاه سهروردي در جمال شناسي نگاره هاي عصر صفوي (مطالعه موردي: سه نسخه شاهنامۀ شاه طهماسبي، فال نامه و حبيب السير)

مبانی زیبایی شناسی در نگارگري ایرانی-اسلامی، به عنوان یكی از مظاهر هنر اسلامی، تأثیر فراوانی از آراء حكما و عرفاي مسلمان در باب جمال و زیبایی گرفته است. یكی از این عرفا، شیخ شهاب الدین سهروردي است كه حكمت اشراقی را بنا نهاد. پژوهش حاضر – كه به روش توصیفی- تحلیلی انجام گردید - ، با هدف شناخت تفكر عرفانی سهروردي درباره مفهوم زیبایی و هنر و بررسی تأثیرگذاري این تفكر در هنر نگارگري ایرانی- اسلامی، با رویكرد جمال شناسی در نگاره هاي سه نسخۀ مصور در عهد صفویه (شاهنامۀ شاه طهماسبی، فال نامه و حبیب السیر) بوده و نیز در پی بررسی چگونگی بازنمایی تفكر عرفانی سهروردي در تعدادي از نگاره ها است. حاصل تحقیق نشان داده است كه زیبایی مطلق، منتسب به نورالانوار (خداوند) بوده و جهان همانند آینه اي، بازتاب زیبایی خداوند است و چنین تصویر بازتاب یافته اي، خود را به واسطۀ شهود اشراقی و خیال هنرمند در نگاره ها به نمایش درآورده است.