گرافيك شهري و زيبايي شناسي در معماري پايا با توجه به زمينه گرايي

براساس معماري زمینه گرا، آنچه كه در ادامه استمرار حیات بانشاط و پرشور یك شهر لازمست تطابق ظرف (محیط) با مظروف (انسان) در یك روند تاریخی است. در معماري زمینه گرا هر بنایی بر اساس زمینه هاي فرهنگی، اجتماعی، تاریخی، كالبدي، اقلیمی و شرایط خاص آن سایت و ساختمان طراحی و اجرا می گردد. هدف این مقاله ارائه تعاریفی روشن از زمینه به عنوان بستر قرارگیري آثار معماري و فهم درست از فلسفه تكنولوژي و كاربرد آن در معماري متناسب با ویژگیهاي محیطی است، توجه به شخصیت محیط و الهام از آن نفی كننده خلاقیت نیست و تكنولوژیهاي جدید به عنوان یكی از وجوه معماري می تواند خود را با ویژگیهاي فرهنگی، اجتماعی و محیطی سازگار نموده، تداوم تاریخ و هویت شهر را تسهیل نماید. این پژوهش با مطالعه كیفی و روش تحقیق توصیفی صورت پذیرفته و ابزار گرداوري داده ها مشاهدات عینی و مطالعه منابع مكتوب، اسناد و مدارك می باشد.