ضرورت و شرايط استاد در سلوك عرفاني

سیر و سلوك عرفانی و پیمودن مراحل قرب الهی، هدف از آفرینش انسان است. از جمله اهم امور در این راه داشتن استادی توانا و راه دیده است كه شواهد قرآنی و روایی زیادی بر این امر اشاره دارند، تا جائیكه علماء این فن، طی نمودن این راه در قوس صعود را بدون استاد، كاری بس دشوار و قریب به محال می دانند. نا آشنایی سالكان با مواقف راه، عجب و غرور، گمراه شدن و القائات شیطانی كه در كمین سالكان است از جمله خطرات بالقوه ای اند كه بر اهمیت این امر افزوده اند. برای شناخت استاد واقعی باید به شواهد عقلی و نقلی كه از متون دینی بدست می آید تمسك نمود. جامعیت علمی و عملی، طی نمودن منازل عرفانی تا سرحد فنای ذات، داشتن ولایت باطنی و ... از جمله این شرایط اند. در این میان آداب مخصوص استاد و شاگردی نیز وجود دارند كه در طی راه نقشی اساسی دارند.