سيماي هدهد در كتب مقدس و متون عرفاني منظوم

پرندگان همواره در آسمان ذهن و خیال شاعران و در لا بهلاي متون مذهبی بال و پَر گسترانیدهاند. از جملهي این پرندگان، میتوان به هدهد اشارهكرد كه در كتب مقدس و متون عرفانی منظوم از جنبههاي بلاغی و سمبلیك فراوانی برخوردار است. در كتب مقدس نظیر اوستا، تورات، انجیل، قرآن و نظایر آن جنبههاي نمادین هدهد با یكدیگر متفاوتبوده و از زوایاي مختلفی به آن نگریستهشدهاست. هدهد در پرتو احادیث و آیات قرآن در برخی از متون عرفانی منظوم (نظیر منطقالطیر عطار، مثنوي مولوي، دیوان شمس، و دیوان حافظ)، تأثرات شدیدي بهخود گرفتهاست؛ كه در حوزهي نمادهاي عارفانه و مذهبی قابل ارزیابیاست.