بررسياثرات زيستمحيطي منابع آب در واحد هاي سنگي منطقه قزوين – زنجان

در اين تحقيق، اثر ليتولوژي واحد هاي مختلف سنگي و فرآيند هاي زمين شناسي منطقه طرح بر روي ويژگي هاي شيميايي و عنصري آب هاي زيرزميني مورد بررسي قرار گرفته است. بدين منظور پارامترهاي شيميايي آب هاي منطقه به روش هاي معمول آزمايشگاهي و ميزان عناصر نادر آن به روش هاي جذب اتمي و روش پلاسماي جفت شده القايي اندازه گيري شدند. جنبه هاي هيدروشيميايي آبها با طبقه بندي هاي معمو ل: استيف، پايپر و ويلكوكس نشان ميدهد كه آب ها در واحد هاي سنگي كاملا هوازده و دگرسان شده داراي طعم ترش ، مضر تا بي نهايت مضر براي شرب و بسيار نامناسب جهت كشاورزي مي باشند. اسيدي بودن اين نوع آب ها، توان حلاليت و واكنش با سنگ هاي مسير را بالا بوده و به همين خاطر اكثر (TDS) افزايش داده و لذا داراي سختي و ميزان مواد جامد حل شده نمونه ها رنگي و با كدورت بالا مي باشند. نتايج نشان مي دهد كه پاره اي از عناصر مضر از جمله : آلومينيم، آهن، سرب، روي، مس ، كروم و بسياري عناصرديگر در برخي مناطق بالا و در حد بيماري و همكاران ( Ficklin زايي مي باشد. در اين تحقيق، همچنين از سيستم طبقه بندي ارائه شده توسط هر pH ١٩٩٢ ) جهت مقايسه آب ها در ليتولوژي هاي مختلف استفاده گرديد. دراين طبقه بندي Co, Cu, Cd, Mo, : چون (ppm نمونه آب در مقابل لگاريتم مجموع عناصر آلاينده آن ( ارقام به نشان داده شده است. نمونه هايي كه در محدوده سنگ هاي به شدت دگرسان شده ،Ni, Pb, V, Zn منطقه قرار دارند در محدوده آب هاي با اسيديته و ميزان عناصر فلزي بالا قرار مي گيرند