بررسي تاثير فشار تزريق انتهايي بر نشست سطحي زمين در حفاري با TBM در محيط هاي شهري مطالعه موردي خط 2 مترو مشهد

رفتار زمین یكی از مهمترین ویژگی ها در تونل سازی در محیط های شهری به شمار می رود ، زیرا ناپایداری و تغییر شكل ممكن است باعث ایجاد مشكلاتی گردد. لذا انتخاب حفاری -EPB TBM بهترین گزینه جهت فایق آمدن بر مشكل رفتار زمین در خاك های نرم است . یكی از دلایل ایجاد نشست در سطح زمین تفاوت قطر تونل و سپر حفاری بوده كه این عامل رابطه تنگاتنگی با فشار تزریق انتهایی 3 دارد لذا در حفاری مكانیزه فضای خالی كه بین پوشش بتنی و خاك وجود دارد با عملیات تزریق پر می شود تا از همگرا شدن خاك اطراف تونل و در نتیجه ایجاد نشست در سطح زمین، به خصوص در تونل های با سربار كم ، جلوگیری به عمل آید . در این مقاله به مدلسازی سه بعدی فرآیند حفاری به روش TBM-EPB پرداخته شده است كه در نهایت مقادیر نشست ایجاد شده در سطح زمین با مقادیر نشست هایی كه در واقعیت اتفاق افتاده است مقایسه گردیده است . تحلیل انجام شده در این مقاله شامل مطالعه پارامتریك تاثیر فشار ملات تزریق شده انتهایی بر نشست سطحی زمین است كه این تحلیل عددی با استفاده از نرم افزار FLAC 3D كه یك نرم افزار تفاضل محدود است انجام گرفته است . در تحقیق حاضر به منظور صحت سنجی نتایج تحلیل عددی از نتایج ابزار دقیق نشست سنجی و فشار تزریق در حفاری تونل خط 2 مترو مشهد استفاده شده است . بر این اساس با افزایش فشار تزریق از یك محدوده خاص در سطح زمین بالازدگی 4 و تورم ایجاد شده و با كاهش این فشار نشست های سطحی بیشتر از حد مجاز میشوند