امنيت اجتماعي شهر با نگرش محلي ( با تأكيد بر شهرهاي ساحلي)

شهرهاي ساحلي امروزي پر از ناامني و آسيب هاي اجتماعي است. تأمين امنيت شهرهاي ساحلي كه در فضاي باز و گسترده در ابعاد ده ها كيلومتر گسترش بي قواره و بي حد و مرز پيدا كرده است، اگر امري محال نباشد اما مشكل به نظر مي رسد. به همين دليل شهرهاي بزرگ ساحلي كه ابعاد انساني را پشت سر گذاشته اند و دچار انواح تزاحمات و بي قاعدگي شده-اند موجب بروز و ظهور آسيب هاي همه جانبه¬اي گشته اند به نحوي كه در هيچ يك از عرصه هاي اجتماعي، فرهنگي و اقتصادي قادر به نظارت و كنترل رفتارهاي نابه¬هنجار و ايمن سازي محيط انساني براي گروههاي مختلف اجتماعي نيستند. به همين دليل محيطهاي شهري ساحلي اساساً محيطهاي نا امن تلقي مي شوند و در شهرهاي بزرگ ساحلي جهان گاه افراد مي بايد به طور شخصي از خود دفاع كنند. به كارگيري استراتژي ايجاد محله هاي شهري با ابعاد انساني ـ در معنايي كه فرديناند تونيس آن را گماينشافت مي خواند ـ در برنامه ريزي روابط سالم انساني از طريق سازماندهي و ايجاد تشكلهاي محله¬اي همراه با نهادها و تأسيسات فرهنگي، اجتماعي مي تواند همبستگيهاي درون محله¬اي را تقويت كند و در آينده به مثابه راه حلي نو در برابر فضاي باز و بي قواره شهرهاي بزرگ ساحلي تلقي شود . هدف از اين نوشتار بررسي شرايط موجود و شرايط و امكانات مطلوب محله هاي شهري ساحلي است كه بتواند آسيبهاي اجتماعي به حداقل تقليل دهد و همبستگيهاي مبتني بر روابط محله¬اي، همسايگي و نخستين را تقويت كند.