ارزيابي الگوها و مدل هاي شاخص زيست اقليمي مؤثر بر آسايش انسان جهت دستيابي به معماري پايدار، مطالعه موردي استان گيلان (شهر رشت)

در پژوهش حاضر، تلاش گردیده است از طریق مطالعات بر داده هاي هواشناسی ایستگاه سینوپتیك شهر رشت در یك زیست- ،(ET) 1956 ) جمع آوري گردد تا از طریق: شاخص هاي ماهانی، دماي مؤثر - دوره آماري 49 ساله ( 2005 اقلیمی براي دستیابی به شرایط آسایش در جهت معماري پایدار براي ساكنان شهر رشت ارائه گردد. در پژوهش حاضر از روش هاي، توصیفی- تحلیلی و مطالعات كتابخانه اي استفاده گردیده است. نتایج به دست آمده از تحقیق، حاكی از آن است كه شهر رشت، در یك اقلیم معتدل و مرطوب قرار گرفته است و نیازمند به تهویه مطبوع و گردش دائم هوا در فصول گرم می باشد. فرم هاي بنا باید شرقی- غربی باشند تا از نور لازم و تهویه طبیعی برخوردار باشند، عدم استفاده از مصالح با ضخامت بالا در جداره بنا، سطوح بنا باید رنگ هاي شفاف و همراه با بازشوهاي متعدد باشند. با رعایت اصول ارائه گردیده در تحقیق می توان در معماري بناهاي شهر رشت، نیاز به انرژي هاي فسیلی را كمتر نمود و در جهت معماري پایدار گامی مؤثر برداشت.