كاركرد زيست محيطي پرندگان در پايش آلودگي به سرب در سواحل جنوب غربي ايران

تاكنون مقادیر قابل توجهی از فلزات سنگین در اثر فعالیت هاي انسانی وارد محیط زیست شده است. پرندگان ممكن است از طریق تماس مستقیم یا استفاده از آب و غذاي آلوده، در معرض مواد شیمیایی گوناگون نظیر فلزات سنگین قرار گیرند. پر می تواند نقش ذخیره و حذف فلزات سنگین را ایفا نماید. در این پژوهش میزان تجمع فلز سنگین pb در پر پرندگان مناطق جنوب غربی ایران با تاكید بر تاثیر سطح غذایی و پژوهش میزان تجمع فلز سنگین ، نوع زیستگاه (آبی و خشكی) پرندگان مورد مطالعه قرارگرفت. در فاصله زمانی اردیبهشت تا خرداد 1386 پرهاي دم 60 پرنده متعلق به 18 گونه ( 13 گونه آبزي و 7 گونه خشكی زي) از موزه تاریخ طبیعی دانشگاه تربیت مدرس جمع آوري شدند. این پرندگان از منطقه جنوب غرب ایران (عمدتاً خوزستان) و سواحل خلیج فارس صید شده بودند. براي بررسی سطح غذایی روي میزان سرب پر پرندگان, پرندگان در 4 گروه شامل گیاهخوار( 18 پرنده), بی مهره خوار( 12 پرنده), همه چیزخوار( 21 پرنده) و ماهی خوار( 9 پرنده) مورد بررسی ,9/ قرار گرفتند. میانگین سرب در گیاهخواران, بی مهره خواران, همه چیزخواران و ماهیخواران به ترتیب 9/40 ، 6/82، 21/96 و (μg/g) 14/62 بدست آمد. تفاوت معنی دار آماري در میزان سرب میان سطوح غذیی مختلف وجود داشت. میانگین pb در پر پرندگان آبزي (μg/g) 5/8 و براي پرندگان خشكی زي (μg/g) 12/1 در پر پرندگان آبزي بالاتر از پرندگان خشكی زي بود. اما تفاوت معنی دار آماري براي مقادیر سرب بین پرندگان آبزي و خشكی زي وجود نداشت.