مباني، اصول و روشهاي تربيت اجتماعي از ديدگاه نهج البلاغه

توسعه هرچه بهتر روابط صحیح اجتماعی افراد یك جامعه، بستگی به تدوین و ارائه تربیت اجتماعی برپایۀ فرهنگ، عقاید، اهداف و سیاست هاي تربیتی آن جامعه دارد. از آنجا كه فرهنگ جامعۀ ما فرهنگ اسلام است، بر پیروان این مكتب، خصوصاً اولیاي تعلیم و تربیت جامعه لازم است در مرحله اول به تبیین و تشریح قواعد موجود در تربیت اجتماعی مطلوب و منطبق بر موازین اسلامی اقدام كنند این مقاله براي وصول به این مقصود نخست به ارائه تعریف تربیت اجتماعی براساس سخنان حضرت علی (ع) پرداخته، آنگاه مبانی، اصول و روشهاي تربیت اجتماعی را بر مبناي نهج البلاغه استخراج و تبیین خواهد نمود.روش هاي ابراز توانایی و تغافل كه ما را به سمت حفظ عزت و كرامت انسانی می كشاند، از اصل عزت و مبناي كرامت استنباط می شود. روشهاي مواجهه با نتیجه عمل و ابتلا ما را متوجه وظایف و عملكردهایمان در اجتماع می كنند و مستخرج از اصل مسئولیت و مبناي تأثیر گذاري بر شرایط اند. روشهاي زمینه سازي، تغییر موقعیت و اسوه سازي همگی راههایی براي اصلاح وضع موجود می باشند ومستخرج از اصل اصلاح شرایط و مبناي تأثیر شرایط بر انسان اند. روشهاي آراستن ظاهر و تزئین كلام ما را به سمت رعایت آراستگی ها در اعمال و گفتار و اندیشه هدایت می كند واز اصل آراستگی و مبناي حسن حاصل می آیند.