تاثير پارامترهاي ولتاژ و طول الكترود در حذف دي اكسيد گوگرد SO2 از جريان آلوده به اين ماده توسط ميدان الكتريكي

اكثر سوخت های جامد، مایع و گازی دارای درصدی گوگرد هستند و تقریباً 95 درصد گوگرد موجود در اثر سوختن به دی اكسید گوگرد تبدیل می شود، كه میزان تبدیل بستگی به نوع و میزان تركیبات موجود در سوخت و شرایط احتراق شامل: دما و مقدار گاز اكسیژن موجود در محیط احتراق دارد. دی اكسید گوگرد یك آلاینده مهم زیست محیطی بوده و صدمات متعددی منجمله باران های اسیدی و مشكلات تنفسی را بوجود می آورد. حذف این گاز از دودكش های واحدهای صنعتی به مانند نیروگاهها، پالایشگاهها، و صنایع پتروشیمی یك نیاز زیست محیطی است و لازم است تا غلظت تخلیه آن به محیط زیست در حد مجاز قرار گیرد. روش های متعددی برای كاهش دی اكسید گوگرد وجود دارد كه به طور كلی می توان به تكنولوژی های پیش از احتراق ، تكنولوژی های در حال احتراق و تكنولوژی های پس از احتراق دسته بندی نمود. در زیر بصورت مختصر به این فرآیندها اشاره می نمائیم: الف - تكنولوژی های پیش از احتراق: این فرآیندها، زغال را پیش از سوختن تمیز می كنند كه شامل روش های فیزیكی یا شست و شو و روش های بیولوژیكی جدید تمیز .[ كردن برای حذف گوگرد و خاكستر می باشند[ 1 ب- تكنولوژی های در حال احتراق: این روش ها در كوره، در جائی كه زغال می سوزد انجام می شود. این روش آلودگی هایی مانند دی اكسید گوگرد و اكسیدهای .[ نیتروژن را حذف می كنند. یكی از این تكنولوژی ها، احتراق در بستر سیالی شده است