بررسي حوادث شغلي در كارگران يكي از معادن زغالسنگ شاهرود

ساليانه در جهان ميليون ها كارگر قرباني حوادث ناشي از كار مي شوند. (120 ميليون حادثه در سال ILO) كه منجر به فوت و يا از كار افتادگي تعداد زيادي از آنها مي گردد. اين حوادث از يك سو درد و رنج كارگر وافراد خانواده اش را به دنبال داشته و از سوي ديگر سبب هدر رفتن روزهاي كار ملي، سرمايه و تزلزل اقتصادي جامعه مي شود. درمطالعات بين المللي سال هاي اخير نيز چون قرون گذشته مطابق گزارش سازمان جهاني بهداشت، همچنان معادن در بين صنايع و مشاغل گوناگون بالاترين منشا خطر حوادث وبيماريهاي شغلي مي باشند. براي ريشه يابي بهتر علل حوادث و برطرف كردن منابع ايجاد آن مهمترين ابزار، آمار واطلاعات مربوط به حوادث است تا باشناسايي و رده بندي آنها بتوان به تدوين اصول پيشگيري پرداخت. مواد و روش ها: اطلاعات مورد استفاده در اين پژوهش ، آمار ثبت شده حوادث ناشي از كار موجود در كارگزيني ، يكي از معادن شاهرود ميباشد كه مورد 1200 نفر كارگران فني و معدني شاغل در مدت يكسال انجام گرفته است. شاخص هاي مهم بررسي حوادث شامل: Frequency rate, lncidence rate , Scverity rate , و غيره مي باشد. نتايج: در اين تقحيق ضريب فراواني حادثه FR برابر 65/3 بدست آمده كه به عقيده متخصصين ايمني در شرايطي كه اين عدد 10-0 باشد به معناي ايمني خيلي خوب ميباشد. ضريب شدت حادثه 3/2، ميزان بروز حادثه 143/6 و تعداد روزهاي از دست رفته به علت حادثه براي هر كارگر 7/7 روز به دست آمد. همچنين از بررسي حوادث اين نتيجه به دست آمدكه ساعت 12-10 صبح با 44% و ماده دي و بهمن هر كدام با 11/3%، رده سني 29-25 با 29/4% سابقه كار 10-6 با 21% سطح سوادخواندن ونوشتن با 21% بيشترين شيوع حادثه را دربر داشتند. علاوه بر اين مشخص شد كه به لحاظ نوع حادثه برخورد با 83% به لحاظ نوع استخدام ، استخدام قراردادي با 17/1% و به لحتاظ عضو حادثه ديده پا با 37% از بيشترين درصد شيوه حوادث برخوردار بودند.