زمينه هاي استفاده از GIS در برنامه ريزي و مديريت شهري

برنامه ریزی و مدیریت فضاهای شهری نیازمند اطلاعات دقیق فضایی در زمان های متوالی از طرح تغییرات كاربری های اراضی شهری است. پایش این تغییرات برای برنامه ریزان و تصمیم گیران اطلاعات مورد نیاز را درباره وضعیت فعلی توسعه و تغییرات رخ داده، نمایان می سازد و GIS ابزار اساسی جهت تجزیه و تحلیل علمی این تغییرات و داده های پوشش سطح زمین بوده كه زمینه مدیریت مورد نیاز را فراهم می كند. بنابراین، تحقیق حاضر به بررسی زمینه های كاربرد این ابزار توین دربرنامه ریزی و مدیریت شهری پرداخته است. مدیریت مكانی و زمانی جمعیت و به دنبال آن خدمات بهینه به جامعه شهری ، مسیریابی بهینه و مدیریت شبكه ترانزیت جاده ای، سازماندهی سیستم حمل و نقل و كنترل هوشمند ترافیك، مدیریت بحران جهت پیش گیری حداكثر از خسارات ناشی از حوادث طبیعی، تهیه نقشه های پارك هاو فضای سبز شهری و همچنین نقشه هایی جهت تعیین مناطقی با اولویت بالا برای ایستگاه های اضطراری، تعیین مناطق امن و پر خطر ازلحاظ میزان جرم و جنایت، بهترین مكان برای دفن زباله های شهری، مكان یابی اقتصادی و در نهایت امایش فضاها و المان های شهری، از جمله قابلیت های سامانه اطلاعات جغرافیایی میباشد. بناراین، با كاربرد GIS می توان ضمن بالا بردن سرعت و سهولت مطالعات شهری مانند سیر تحول شهر، عمران و توسعه ی پیشنهادی مورد نظر و مدل سازی توسعه آتی را برای برنامه ریزی شهری آنالیز نمود و جای شكی نیست كه در قرن حاضر طراحی و برنامه ریزی شهری بدون استفاده از این ابزار قدمی بر نخواهد داشت.