بررسي و مطالعه ي سير شكل گيري منظومه هاي عرفاني– عاشورايي در ادبيّات فارسي تا عصر قاجار

ظهور منظومه های ویژه ی عرفانی _ عاشورایی، در عصر قاجار به عنوان شاهكارهایی ادبی هستند كه سرایندگانشان با نگرشی عرفانی كه بخش اعظمی از ادب و شعر فارسی را در بر گرفته؛ به شرح واقعه ی عاشورا كه خود دریایی از معارف دینی شیعیان را دربر می گیرد؛ پرداخته اند. پس بررسی، مطالعه و تبیین سیر شكل گیری آن ها در گستره ی تاریخ ادب فارسی جهت غنا بخشیدن به آموزه های عرفان ناب اسلامی شعر و ادب فارسی و فرهنگ عاشورایی از اهمّیت خاصّی برخوردار است. هدف اصلی این مقاله بررسی و شناسایی این سیر از آغاز تا عصر قاجار كه دوران ظهور و ترویج این نوع از منظومه های عاشورایی است می باشد و در پایان با تحلیل اطّلاعات با روش تحلیل محتوا 1 پرداخته در نتیجه گیری به فعال بودن سیر شعر عاشورایی با حركتی متعالی در طول تاریخ تا عصر مورد مطالعه اذعان شده است.