بازخورد عملكرد در محيط حسابرسي : بررسي تحقيقات در مورد اثرات رفتاري

امروزه نسل جدید حسابرسان تفاوت چشمگیری با صاحبان موسسه حسابرسی دارند. حسابرسان تازه كار، كار تیمی را ترجیح می دهند و به محیط كار مهیج و فعالی نیاز دارند. بدون بررسی و كسب آگاهی از میزان دستیابی به اهداف و بدون شناسایی چالش های پیش روی سازمان و كسب بازخورد از میزان اجرای سیاست های تدوین شده و شناسایی مواردی كه به بهبود جدی نیاز دارند، بهبود مستمر عملكرد میسر نخواهد شد. تمامی موارد بالا بدون اندازه گیری و ارزیابی امكان پذیر نیست، با تمركز بر بازخورد می توان بر روی یادگیری، عملكرد و انگیزه حسابرسان تاثیر گذاشت. از آنجا كه در محیط كار، حسابرس و به خصوص تیم حسابرسی به صورت مرتب و به طور مستقیم با سرپرستان خود در ارتباط هستند، در سال های اخیر به نقش و تأثیر قدرت نظارتی سرپرستان برعملكرد حسابرسان توجه زیادی شده است. اگر سرپرستان در چگونگی نظارت و سرپرستی حسابرسان زیردست خود توجه و دقت كافی نداشته باشند، بدون شك حسابرسان انگیزه خود را برای انجام صحیح وظایف از دست می دهند. (1993، AECC). هدف اصلی هر موسسه حسابرسی، انجام موفق فرایند یادگیری است و بازخورد مؤثر به حسابرسان، یكی از ابزارهای دستیابی به این هدف می باشد. پژوهش ها نشان می دهد بازخورد بر یادگیری و انگیزش حسابرسان در یادگیری مؤثر است. یكی از اهداف مقاله حاضر شناسایی و دسته بندی ویژگی های بازخورد مؤثر و همچنین بررسی تأثیر این ویژگی ها بر بازخورد می باشد. در این مقاله بررسی اثرات رفتاری حسابرسان مشكل است و بررسی تعدادی از مقالات روان شناسی و مدیریت و تاثیرفرایند بازخورد به درك اینكه چی كسی، چگونه و چه زمانی بازخورد عملكرد را باید برای بهبود اثربخشی محیط حسابرسی انجام بدهد.