بتن پليمري

كاربرد مواد پلیمری در قرن حاضر به سرعت دررشته های مختلف صنایع و از جمله صنایع ساختمانی درحال گسترش میباشد ، یك كاربرد جدید و موفق از این مواد ، ساخت بتنهای پلیمری است. بتنهای پلیمری مخلوطی از حدود 80 تا 95 درصد پركننده های معدنی(و گاهی آلی)در 5 تا 20 درصدبایندرهای (binders ) پلیمری میباشند. این بتنها نسبت به بتنهای رایج سیمانی مزایا و خواص برتری داشته )و در برخی موارد دارای خواصی منحصر به فرد میباشند( و همین مزایاو خواص برتر است كه علیرغم قیمت بالاتر آنها ، نسبت به بتنهای سیمانی ، آنها را مورداستقبال روزافزون صنعتی قرارمیدهد. از جمله این خواص میتوان به استحكام و كرنشهای فشاری ، خمشی و كششی بالاتر )چندین برابر بتنهای سیمانی(، میرایی ، عمر سرویس ، مقاومت سایشی و ضربهای، مقاومت در مقابل تغییرات جوی، مقاومت در مقابل مواد شیمیائی و عوامل مخرب محیطی و صنعتی بیشتر و همچنین جذب آب و افت خواص كمتر اشاره كرد. انواع بتنهای پلیمری به لحاظ ویژگیهای خاص خود نظیر خواص تزئینی و دكوراسیونی عالی ، در عین خواص مكانیكی و فیزیكی بهتر ، رفته رفته جایگزین مناسبی برای سنگهای تزئینی مثل مرمر ، انیكس و غیره میشوند