كاربرد مدلهاي جغرافيايي در آمايش سرزمين

از آنجا كه هر محيطي داراي توانها و ويژگيهاي خاص خود است لذا مي بايست فعاليتهاي وارده بر پهنه هر سرزمين متناسب با توانها و ظرفيتهاي آن باشد به منظور بهره برداري معقولانه و بهينه و امكان ايجاد فرصت براي تجديد قواي زمين ، و اين امر ميسر نخواهد شد مگر بواسطه شناخت و ادراك محيطي ما چرا كه برخورد و نحوه عملكرد ما بر محيط بستگي به همين موضوع دارد .تمركز سرمايه ، امكانات و خدمات و بعبارت ديگر توزيع ناعادلانه موارد مذكور موجب بر هم زدن تعادل و نظم فضايي شده است كه براي برون رفت از اين وضعيت و دستيابي به وضعيتي مط لوب و بهينه با بهره گيري از مدلهاي جغرافيايي توسط مديران و برنامه ريزان شهري مي توان به موفقيتهايي دست يافت . كارايي مدلها در زمينه سكونتگاهها و مكانيابي آنها – پراكنش جمعيت و نوع فعاليتهاي اقتصادي با توجه به عامل فاصله – رتبه بندي شهرها – تجزيه و تحليل سا ختار اقتصادي ، مدلهاي مربوط به پيش بيني اشتغال و مدلهاي ساختار فضايي شهر از اهميت و جايگاهي خاص برخوردار است و بهره گيري از آنها در آمايش سرزمين امري ضروري و اجتناب ناپذير خواهد بود .