سير آفاق در متون عرفاني (جايگاه سفر در انديشه عرفا و متصوفه)

عرفان و تصوف نوعی مسافرت و تجربی است كه فرد در عین بی خویشی، خدا را در خود احساس می كند از آن جا كه در تعالیم اسلام (آیات و رویات) توجه ویژه ای به سفر گردیده، مشایخ عرفان و تصوف نیز در آثار و گفتار خود به این هم توجه خاص داشته اند. وجه اشتراك دیدگاه همه این عرفان مبتنی بر این است كه یكی از مقدمات سیر و سلوك عرفانی سیر در آفاق وانفس است. در این مقاله كوشش شده است سفر در آیینه آیات و روایات، تقسیم بندی سفر از دیدگاه عرفا، دلایل، منشا، فواید، آداب، شرایط و لوازم سفر در آثار عرفانی تا پایان هفتم هجری مورد واكاوی قرار گیرد و نظر بزرگان موافق و مختلف سفر و سیر افاق از منظر مولانا در مثنوی تحلیل بررسی شود.