بررسي كيفيت شيميايي منابع آب زيرزميني دشت ابهر

دسترسی به منابع آب از دیدگاه كمی وكیفی لازمه حیات انسان و فعالیتهای مختلف بشری است . لذا حفاظت از این منابع بخصوص آبهای شیرین به عنوان یكی از مهمترین عوامل حفظ سلامت و توسعه همه جانبه جوامع مطرح می باشد . پرواضح است كه در اولین اقدام برای حفاظت و بهره برداری بهینه از این منابع باید آگاهی و شناخت دقیقی از پتانسیل این منابع داشته باشیم و با انجام پایش های مستمر آگاهی همه جانبه ای را بخصوص از تغییرات كیفی آنها بدست آورده و زمینه های ایجادتوسعه پایدار را فراهم نمائیم . نتایج این بررسی حاكی از آنست كه علیرغم اینكه بیلان آبهای زیرزمینی این دشت در حالت منفی قرار گرفته، وقوع خشكسالی های متناوب و مستمر در طی سالهای اخیر افت سطح آبهای زیرزمینی این مناطق را شدیدتر نموده و با وجود استقرار صنایع مختلف با آلودگی های تبعی خود و ازدیاد مصرف كودهای شیمیایی در تمامی پهنه دشت، خوشبختانه تغییری در كاهش كیفیت شیمیایی منابع آبهای زیرزمینی این دشت بوجود نیامده است . نتایج بدست آمده از این مطالعه كه با بررسی و تجزیه و تحلیل داده های كیفیت شیمی ائی نمونه های جمع آوری شده از چاههای این دشت در طی ١٣ سال بدست آمده است . نشانگر اینست كه كلیه نمونه های جامعه آماری این دشت دارای آب با طبقه بندی C2-S1 و از كیفیت خوب برای مصارف كشاورزی برخوردار می باشد و از نظر سایر مولفه های نظیر HCO3,SO4,Cl,Mg, Na مجموع آنیونها، مجموع كانیونها ، TDS (مجموع املاح محلول ) و سختی كل نیز در بین سالهای مورد بررسی تفاوت معنی داری مشاهده نشده و هیچ محدودیتی برای آبیاری محصولات مختلف كشاورزی ندارد . مشكل عمده این دشت كاهش سطح آبهای زیرزمینی بدلیل برداشت بی رویه از آنهاست كه باید بطور جدی مورد توجه قرار گیرد .