بررسي وحوه نمايشي داستان فريدون و پسران

لزوم پرداختن به جنبه های نمایشی آثار ادبی غنی فارسی در ساخت فیلم های اقتباسی پرمحتوا، با توجه به پیشرفت های تكنیكی سینما از سویی و كمبود سوژه های جذاب وتازه از سوی دیگر، بر كسی پوشیده نیست در این مقاله سعی شده است با تكیه بر جایگاه و اهمیت اقتباس از آثار ادبی در سینمای جهان و هم چنینی سینمای ایران داستان فریدون و پسران از شاهنامه ی فردوسی ، به عنوان اثری واجد شرایط اقتباس، بررسی و با توجه به برخی ویژگی های مطلوب داستان های سینمایی برخی وجوه نمایشی آن تحلیل ونماینده شود. بنابراین، به برخی از ویژگی های این اثر، مانند نمود داستانی و روایت گونه، ماجراهای تصویری، هم چنین بخش های متمایز اما پیوسته ی متن كه قابلیت تبدیل آنرابه یك فیلمنامه ی سه پرده ای ایجاب می كند. در تطابق با یك داستان خوب سینمایی برای اقتباس اشاره شده است. علاوه بر آن، تاكید بر محتوای غنی و اخلاقی داستان همراه و هم خوان با فضا و تصاویر ارائه شده در متن، به عنوان زمینه ی مناسبی برای اقتباس فیلمنامه ای سینمایی وساخت فیلمی ارزشمند مورد توجه قرار گرفته است.