مقايسه اثربخشي گروه درماني شناختي رفتاري ، بر افسردگي نوجواني از طريق مهارتهاي اجتماعي ، با روش تحليل كوواريانس و تحليل ميانجي

هدف از اجرای این پژوهش، بررسی اثربخشی درمان شناختی رفتاری گروهی در درمان افسردگی نوجوانی و بررسی متغیر میانجیمهارت های اجتماعی در این نوع درمان و مقایسه ی دو روش تحلیل سنتی (تحلیل كوواریانس) و روش تحلیل مسیر (تحلیل میانجی) میباشدمی باشد.بر این اساس، در قالب یك مطالعه ی تجربی همراه با گروه كنترل و با ارزیابی پیش آزمون ،پس آزمون،تعداد 60 نوجواندختر دارای تشخیص افسردگی انتخاب شدند و به شیوه ی تصادفی در دو گروه كنترل و آزمایش قرار گرفتند.آزمودنی ها با استفاده ازپرسشنامه افسردگی بك و پرسشنامه ی افسردگی هامیلتون و مصاحبه ی بالینی ساختار یافته برای اختلالات محور یك غربال شدند وپرسشنامه های افسردگی بك ، رویدادهای مفرح، قبل و بعد از انجام مداخله از هر دوگروه گرفته شد. داده ها با استفاده از نرم افزارSPSS21 و نرم افزار R تجزیه تحلیل شد. تحلیل یافته ها به روش سنتی و تحلیل مسیر نشان داد كه آموزش مهارتهای اجتماعی باعث كاهش نمرات افسردگی در نوجوانان می شود و هم چنین میتواند به عنوان یك متغیر میانجی در درمان شناختی رفتاری معرفی شود.