سنجش قابليت دسترسي به فعاليت هاي شهري با استفاده از سامانه اتوبوس هاي تندرو مطالعه موردي بيمارستان ها و پارك هاي كلانشهر مشهد

هدف این مقاله ارزیابی قابلیت دسترسی فضایی سامانه اتوبوسهای تندرو در كلانشهر مشهد برحسب دسترسی به دو فعالیت مجزا )بیمارستان، پارك( از طریق این سیستم میباشد. لازم به ذكر است توزیع الگوهای قابلیت دسترسی در رابطه با طبقات مختلف اجتماعی اقتصادی شهر مشهد كشف شد. روش تحقیق توصیفی تحلیلی است و بهمنظور سنجش وضعیت دسترسی از مدل درجه كشش هنسن استفاده شده است. نتایج حاكی از آن است كه نمرات دسترسی به هر یك از فعالیتها از طریق سامانه اتوبوسهای تندرو به طور گستردهای تحت تأثیر توزیع فضایی و كشش مقصد قرار دارد و به طوركلی برای بیمارستانهاو پاركها سطح دسترسی از طریق این سامانه به حداقل میرسد.به گونهای كه در رابطه با دسترسی به بیمارستانها بالغبر 07 % از كل جمعیت و در مورد دسترسی به پاركها، 96 % جمعیت كل طبقات از نمرات دسترسی پایینتر از حد متوسط برخوردارند