معماري منظر،طبيعت و معماري سبز

امروزه ما بین رویكردهای مختلف در طراحی معماری «معماری سبز» یكی از مهم ترین و كارامد ترین رویكردهای طراحی محسوب می شود و توسط راهكارهایی كه در آن ارائه شده است سعی در به حداقل رساندن اثرات مخرب ساختمان بر طبیعت و همسویی با آن دارد. اگرچه توجه به طبیعت در بسیاری از تمدن های باستانی و معماری های سنتی از جمله معماری سنتی ایران مبذول شده است، اما با این حال با اندیشه های امروزی برای ساخت بنا در تقابل است ولی اقتصادی ترین شیوه ی طراحی معماریست.خاطر نشان می سازد كه طراحی بناهای سبز به صورت منفرد در كنار مزایایی كه دارد اما كافی نیست و نیازمند طراحی شهری سبز میباشد. این مقاله ضمن معرفی راهكارهای هم آوایی ساختمان با طبیعت به بیان اهمیت طراحی معماری منظر و وجود رابطه ی مستقیم آن با اصول معماری سبز می پردازد. بنابراین توجه به مزایای طراحی سبز و ساخت بناها و طراحی شهری بر اساس اصول آن به خصوص در شرایط كنونی كه مصرف انرژی و آلودگی هوا به میزان قابل توجهی افزایش یافته است می تواند نقش بسزایی در پیشرفت حرفه ی معماری و بهینه سازی در مصرف مصالح و انرژی داشته باشد و معماری كشور را یك گام به سوی ایجاد یك معماری خوب نزدیك تر نماید. در این میان معماران باید از طریق طراحی درست و اصولی جامعه را از اهمیت فراوان اقتصادی، سلامت و زیست محیطی انرژی های بی زیان مطلع كنند.