رباعيات خيام و هويت پست مدرن

در این مقاله تلاش شده است كه نشان دهد رباعیات خیام، حاصل تفكرات شخصیت میان رشته ای خیام است و در ساختار خود می تواند هم جهت مفاهیم اساسی مكتب پست مدرن باشد. بررسی وجود رابطه ی دوسویه ی بین رباعیات خیام و پست مدرن در حیطه ی گفتمان و بازی گفتمانی و هویت پست مدرن است. خیام به بازی ساختارها و نشانه ها و نقیضه سازی اندیشگانی نشسته و با بازی گفتمانی اش در رباعیات همسوی با تحلیل گفتمان فوكویی، حالات چندگانگی و نوشوندگی و دگرگونی در گفتمان شده است و هویتی نو، محصول این دگرگونی گفتمان است. باید ذكر كرد كه هویت در عصر پست مدرن قابل تثبیت و تعریف نیست و هر لحظه باز تعریف و بازتولید می‌شود. همچنین با تكیه بر بحث زمان، اساسی ترین درون مایه ی رباعیات خیام، به نسبیت گرایی و تغییر و سیالیت و جایگزینی لایه های كیفیت زا خیامی می پردازد كه به نوبه ی خود باعث تكوین و ایجاد هویت های جدید با كیفیت های جدید و سرشار از تنوع، تكثر در بستر مناسبات و تعامل های مختلف فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی.... می گردد.